Blog Image

Het ei zei

De moeite waard

Muziek: Mathieu Mathieu
Film: Cyril Mennegun - Louise Wimmer
Film: Léa Pool - Maman est chez le coiffeur
Film: Julia Murat - Historias

Mijn en dijn, respect

Commentaar Posted on 23 aug, 2022 15:46

Bridgeclubs in Tilburg krijgen, op enkele uitzonderingen na, te horen dat er voor hen geen plaats meer is in de locatie waar ze op dat moment hun bridge-avonden dan wel -middagen organiseren. Die locaties zijn vooral horecagelegenheden. En ja, de eigenaren van deze zalen gaan zich meer en meer richten op feesten en partijen. Dat levert financieel meer op.

Zo moest de bridgevereniging waar partner en ik lid van zijn ook op zoek naar een andere locatie. Die werd gevonden in de gymzaal van een basisschool. Op de vrijdagavond werd die toch niet gebruikt. Direct aan de gymzaal bevindt zich de koffieruimte waar het personeel in de pauze bivakkeert. Van koffie en thee kunnen we gratis gebruik maken, maar voor de overige dranken moeten we zelf zorgen. Fris, bier, wijn. Voorraadbeheer in eigen hand. Voor het doel werd speciaal een koelkast aangeschaft. Eén van de leden heeft een speciale band met Albert Heijn. Die kan ervoor zorgen dat de bestelling naar de school gebracht wordt. Een week voordat de eerste avond in de nieuwe locatie gespeeld zou worden, kwam de koelkast, een dag later de bestelling van AH. De koelkast werd ingeruimd, een sticker erop, ook op de voorraad die naast de koelkast stond, maar er niet meer in kon, en we waren klaar voor de strijd.

Een dag voor de bewuste speelavond nog even naar de school voor de laatste puntjes op de i.
Wie schetst onze verbazing dat spullen uit de koelkast gehaald waren, en andere spullen erin lagen. Ja, werd verteld, ouders kwamen met lekkernijen omdat het de laatste schooldag was, en die hebben ze in jullie koelkast gelegd, en het één en ander eruit gehaald omdat er anders geen plek was. Ik vind dat die ouders een heel slecht voorbeeld geven aan de kinderen. Het begrip ‘mijn en dijn’ wordt zo niet aan de kinderen meegegeven. Zo ook niet respect hebben voor de spullen van een ander.

De vakantieperiode wordt aangegrepen om kleine verbouwingen te laten uitvoeren. Werklui lopen overdag rond. Die kijken nergens naar. Regelmatig blijken blikjes fris uit de koelkast verdwenen te zijn. We worden op deze manier gedwongen alles achter slot en grendel te zetten. Binnenkort begint de school weer. Misschien kunnen er dan met de contactpersoon bepaalde afspraken gemaakt worden.



Afscheid graf ouders.

Familie Posted on 05 apr, 2022 14:23

Na 55 jaar waren de grafrechten van het graf waarin onze ouders liggen, aan verlenging toe. Als de grafrechten niet verlengd zouden worden, dan zou het graf geruimd gaan worden. Het graf ligt in Dordrecht, de kinderen en kleinkinderen zijn uitgewaaierd naar Groningen, Utrecht, Den Haag en Tilburg. Een bezoek aan het graf komt er maar zelden van. Daarom is na ampele overweging besloten om het graf te laten ruimen. Wat meespeelt is, dat het graf zelf haar langste tijd gehad heeft. De letters zijn nauwelijks meer leesbaar. Broer J merkte nog op, dat de grafstenen een tweede leven krijgen als ondergrond voor snelwegen, nadat ze verpulverd zijn.

Omdat 3 april de sterfdag van vader was, leek ons dat een geschikte datum om met z’n allen afscheid te nemen van het graf. Ook al omdat 3 april op een zondag viel. Het was een mooi samenzijn. Herinneringen werden opgehaald.

Exif_JPEG_420

Na het bezoek aan het graf was het tijd voor een lekkere lunch. Die werd genuttigd in Café Restaurant Merz aan de Korte Kalkhaven in Dordrecht. Bij binnenkomst bleken we de enigen. Reserveren was niet echt nodig geweest. Om half 4 ’s middags zou echter een band optreden, dan zou het wel drukker worden.
Heel toevallig zagen we in de kast vlak bij onze tafel een boekje liggen, dat veel herinneringen opriep. Nostalgie. ‘Een eeuw DLTC’. Van 1886 t/m 1986. Dordtse Lawn Tennis Club. Zowel zus M als ik zijn daar jarenlang lid van geweest. Onze namen zagen we in het boekje zelfs terug als clubkampioenen. Mijn naam 1 maal, die van zus M wel 3 maal. Het leuke was ook nog dat het boekje mede onder redactie van ons moeder het licht gezien heeft.

Exif_JPEG_420
Exif_JPEG_420

We hebben heerlijk gegeten. Het was een geweldige dag.



Longontsteking

Buiten categorie Posted on 08 mrt, 2022 14:47

Het begon ’s nachts: voortdurend rillen van de kou.
’s Morgens warm wakker worden, maar nergens toe in staat. 40 graden koorts. Het leek een flinke griep, maar samen met het ophoesten van slijm kwam soms ook bloed mee. En er was een rochelend/borrelend geluid bij het ademhalen. Omdat de problemen in het weekend begonnen, werd gebeld met de huisartsenpost. Na een heel intakegesprek was de conclusie dat ik niet zelfstandig naar de huisartsenpost kon komen, maar dat ik ook niet gebracht en begeleid mocht worden daarnaartoe, vanwege de coronamaatregelen. Bovendien was er ook nog de mogelijkheid dat ik positief zou zijn, hoewel een zelftest het tegendeel aangaf.Er zou iemand op huisbezoek komen.

Enige tijd later kwamen ze binnen: drie personen geheel gedrapeerd in plastic. Een huisarts, een stagiair en iemand die alles dat gebruikt was weer verwoed desinfecteerde. Ze kwamen in een ambulance-auto. Na wat testjes en luisteren naar de ademhaling was de conclusie: een flinke longontsteking. Ik kreeg een penicillinekuur voorgeschreven. En het advies om een coronatest bij de GGD af te spreken. Dat kon dezelfde dag nog: die bleek negatief.
De voorgeschreven kuur hielp niet: de klachten die ik had voordat ik de kuur kreeg bleef ik houden. Op naar de huisarts. Die constateerde dat het inderdaad nog niet goed zat. De ontstekingswaarde in het bloed was 118. Ik kreeg een andere kuur. Een foto was niet nodig, vond de huisarts. Eerst maar deze kuur afwachten.

Dat hebben we gedaan. De kuur leek te helpen. Het lamlendig gevoel bleef, en de kortademigheid. Dat wel. En het hoofd deed het niet altijd. Late reacties. Toch weer een afspraak met de huisarts. Het één en ander de revue laten passeren. Nu wel een foto laten maken, en bloed laten prikken. De foto liet het beeld zien van iemand die de ontsteking te boven was, maar die nog soort korsten heeft. Het lichaam moet zelf werk verzetten om alles naar een beter level te brengen. De bloeduitslagen lieten een zelfde beeld zien.

Nu, twee maanden later, begint alles weer redelijk normaal te worden. De uitslag van de bloedafname van vorige week vermeldt dat nog niet alle waarden op het oude peil zitten, maar dat er duidelijk vooruitgang is. En zo voelt het ook.



Moëlan-sur-Mer

Eropuit Posted on 10 aug, 2021 13:52

Zoon R en vriend D hebben enige tijd geleden twee bijgebouwen van een landhuis gekocht. Het ene om daar te gaan wonen, het andere om daar een gîte te realiseren. Wij wilden ook wel eens weten hoe het er allemaal uitzag, dus trokken we daar, zodra de coronamaatregelen het toelieten daar naartoe.
De gebouwen liggen in de bocht van een weg in de buurt van het plaatsje Moëlan-sur-Mer, een half uurtje rijden van Lorient vandaar. Nu moet je ‘sur-Mer’ in Frankrijk met een korreltje zout nemen: het dorpje ligt aan een arm die uiteindelijk in zee uitmondt:

Verder heeft het dorpje een kerk, en een buiten-wasserette. Dat laatste kom je niet vaak tegen, maar wel heel praktisch. Je kunt er ook gebruik van maken, als de winkels dicht zijn.


Ja, de gebouwtjes. Er moet veel aan opgeknapt worden. De buitenmuren zijn nog redelijk goed, maar van binnen moet het van begin af aan opgebouwd worden. Over grond hebben ze echter niet te klagen: rondom ligt een klein bos, waar we achter één van de panden een moestuintje aangelegd hebben (kijken of het lukt). En zoon R, hij doet het meeste zelf.








We zijn blij dat we het gezien hebben. Hun plan is om er in september definitief te gaan wonen, en hun appartement in Lorient op te zeggen.
Ik kreeg ‘Ik vertrek’-visioenen: deadlines die gesteld worden, maar (bijna) nooit gehaald worden.
We horen het wel.



T-Mobile, prepaid toestel

Commentaar Posted on 15 apr, 2021 14:03

Sinds ik weet niet hoelang heb ik een prepaid toestel met als provider T-Mobile. Je kunt ermee bellen en SMS-en. Meer niet.
Ik heb inmiddels ook een smartphone, via de KPN. Daar kun je van alles mee. Ook bellen en SMS-en. Het prepaid toestel is er voor noodgevallen. Ik denk dat er al bijna 2 jaar lang ruim 30 euro saldo op staat. So far so good.

Nu gaat T-Mobile het toestel, en meerdere toestellen die nog via het 2G-netwerk opereren, per 1 juni 2021 niet meer ondersteunen. Op zich geen ramp voor mij, omdat ik toch eigenlijk alleen met mijn smartphone bezig ben. Wat ik wel via twitter aan T-Mobile gevraagd heb, is of ze het saldo dat nu nog op mijn mobiel staat, kunnen storten op mijn bankrekening. Tenslotte is 30 euro niet niks.
Maar nee, daar begint T-Mobile niet aan. Wel kan ik mijn saldo meenemen naar een ander toestel, als ik het abonnement via T-Mobile laat lopen. Of ik moet met simkaartjes in de weer. Dat schiet dus allemaal niet op.

Ik vrees dus dat ik naar mijn 30 euro kan fluiten. Slechte zet van T-Mobile.



Pasfoto

Maatschappelijk Posted on 19 feb, 2021 14:16

Mijn rijbewijs moet verlengd worden. Daar heeft het RDW me keurig aan herinnerd, want ik zou er niet aan gedacht hebben.

Ik check of ik nog een pasfoto heb, en ik maak een afspraak met de stadswinkel van de Gemeente Tilburg. In deze tijd van coronamaatregelen kun je maar naar 1 locatie. Mooi geregeld: je kunt zelf plannen wanneer het jou het beste uitkomt, je vinkt hier en daar wat aan, en klaar is kees.

Gisteren was het zover. Ik overleg mijn oude rijbewijs, en de pasfoto, maar nee, deze foto voldoet niet meer aan de huidige eisen, u zult een nieuwe pasfoto moeten laten maken. Gaat u maar naar Studioposes, hier niet ver vandaan, die is goed, en niet duur.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik kom met verwilderd kapsel aan bij de fotograaf, die me op een krukje laat zitten, kijkt u maar recht vooruit, en 1 keer knipt. Klaar. En gelukt. Ik zie er nu uit als Bram van Ojik, 2de Kamerlid voor GroenLinks.

Ja meneer, de eisen voor een pasfoto worden steeds hoger. Je krijgt nu biometrische foto’s. Gezichtskenmerken kunnen zo beter herkend worden, daar waar camera’s hangen, en die komen er steeds meer.

Chinese toestanden, mompel ik. Ik houd er niet van….



Kastje – Muur

Commentaar Posted on 27 okt, 2020 19:31

Om de 2 à 3 maanden moet de huisarts voor ons bij de apotheek herhaalmedicijnen bestellen. Zo moest ik laatst voor AM de medicijnen bij de apotheek ophalen die ze bij haar huisarts heeft laten bestellen.
Wie schetst mijn verbazing dat ik voor een tweetal medicijnen een eigen bijdrage moest betalen. Ik gaf aan dat dat een vergissing moest zijn, maar nee, dit zijn geen generieke pillen, deze worden niet vergoed. Ik betaalde maar.

AM vond het ook vreemd dat ik moest betalen.
Wij terug naar de apotheek. U moet deze pillen pillen echt betalen, mevrouw. De zorgverzekeraar vergoed alleen generieke medicijnen, maar deze pillen zijn dat niet. U wilde zelf het merkgeneesmiddel.
Maar de generieke geneesmiddelen hebben teveel bijwerkingen. De huisarts heeft aangegeven dat de merkmedicijnen voor mijn gezondheid noodzakelijk zijn.
De apotheker viel niet te overtuigen. Die suggereerde naar de zorgverzekeraar te gaan.

Aldus geschiedde.
Maar de zorgverzekeraar kaatste de bal terug: u kunt deze rekening niet bij ons declareren. Dat zult u bij de apotheek moeten doen. Het is ook niet zo wij bepalen of bepaalde geneesmiddelen wel of niet vergoed worden. Dat doen de huisarts en de apotheker samen. Dus…

Wij weer terug naar de apotheek.
Wat de zorgverzekeraar zegt, klopt niet. Die bepaalt wel wat er wel of niet vergoed wordt. Maar ik zal contact opnemen met de verzekeraar.

Na een paar weken togen we weer naar zorgverzekeraar. Tenslotte zullen de apotheker en de verzekeraar elkaar toch wel gesproken hebben….
Maar nee, dat was niet gebeurd. Ons werd nog eens op het hart gedrukt dat we echt bij de apotheker moesten zijn.

En daar waren we dan weer. Nu bij een apotheker die erkende dat deze rekening ten onrechte naar het bordje van de zorgverzekeraar verwezen was. Het bedrag werd ter plekke teruggestort, maar wel met de opmerking: volgend jaar zullen we het vergoedingensysteem rondom de geneesmiddelen nog eens goed bekijken….

Wie dan leeft, wie dan zorgt. Wij hebben in ieder geval ons geld weer terug.



Knokke

Eropuit Posted on 07 sep, 2020 20:26

We waren een weekje in Knokke. Met een aantal bridgeminnende mensen, in een ruim huis dichtbij de Zeedijk en het strand.

Er werd niet veel gebridged, maar wel veel gerikt en gejokerd. En natuurlijk eropuit getrokken. De eerste dag was het al raak: er stond een flinke wind, en dan moet je zeker op het strand zijn. Een lustoord voor windsurfers en kitesurfers.

Voor wie gezwommen heeft staat er midden op het strand een douche om het zeewater van je af te spoelen. Aardige service.

Er waren delen van het strand waar je niet in het water mocht, maar in dit gedeelte wel. Er mocht dan weer niet gesurft worden.

We zijn in Aardenburg geweest, een plaatsje in Nederland vlakbij Sluis. Het is een oude garnizoensplaats. Resten van de Romeinse cultuur zijn vooral net buiten het stadje te vinden. Doordat het begon te regenen hebben we ons daar niet meer druk over gemaakt. Wel hebben we de kikkerfontein gezien.

De vier kikkers hebben ook nog namen: Gerrit, Camiel, Kobus en Jannis.
En zoals het een oud stadje betaamt, heeft het ook een oude poort:

Damme is ook een leuk plaatsje. Dat wil zeggen, het is leuk om het een keer gezien te hebben. Het ligt vlakbij Brugge. Tijl Uilenspiegel zou er geboren zijn. Er is dan ook een Tijl Uilenspiegelmuseum.





De hoofdstraat van het dorp is toeristisch, maar daarbuiten is daar weinig van te merken. Het is eigenlijk een kneuter dorpje.



In de omgeving van het huis waar we bivakkeerden zag je ook aardige dingen:




We hadden een gezellige week.



« VorigeVolgende »