Blog Image

Het ei zei

De moeite waard

Muziek: Mathieu Mathieu
Film: Cyril Mennegun - Louise Wimmer
Film: Léa Pool - Maman est chez le coiffeur
Film: Julia Murat - Historias

Corona gekkigheid

Maatschappelijk Posted on 25 Jun, 2020 10:54

Een vriend van ons trekt op de één of andere manier merkwaardige situaties aan. En daar kan hij smakelijk over vertellen.

Hij fietst veel. Op één van zijn tochtjes stapte hij af bij een snackbar in een dorpje onderweg. Hij wilde zijn bestelling doen, een frietje, maar de man achter de toonbank haalde een formulier te voorschijn, en begon vragen te stellen: voelt u zich ziek, hoe oud bent u, waar woont u, enzovoorts, enzovoorts? ‘Maar ik wil alleen maar een frietje!’ ‘Ja meneer, ik begrijp het, maar dit zijn de richtlijnen van de overheid. Denkt u dat ik het leuk vind? U bent nummer 61 al. Ik heb het drukker met deze bureaucratie, dan met het klaarmaken van een frietje, gelooft u mij maar. Wilt u eigenlijk nog wel een frietje? Want er waren mensen die al geen zin meer hadden in een snack, na deze vragenlijst, en zijn gewoon weer weggegaan.’
‘Ja, doe dat frietje, en geef ook maar een flesje fris, want ik heb dorst gekregen…’

Toen er weer meer met het OV gereisd mocht worden, treinde hij van Tilburg naar Breda. Met mondkapje. Dat toch niet lekker zat, want zijn bril besloeg steeds, en als hij zijn neus moest snuiten moest dat kapje ook weer af. (Op de terugreis was dat kapje zelfs gescheurd. Boze blikken links en rechts.)
In Breda ging hij op familiebezoek. Op de route daarnaartoe passeerde hij een museum. Da’s ook wel interessant. Laten we even naar binnen lopen. ‘Meneer, hebt u gereserveerd?’ ‘Nou nee, ik loop hier toevallig langs. En ik heb mijn mobiel niet bij me om online alsnog te reserveren.’ ‘Nou, dan weet ik niet of ik u wel binnen mag laten. Ik zal het met de manager bespreken.’
Even later: Oké, u mag naar binnen, we boeken u wel op ‘Intern’. Hij moest de pijlen volgen. Het viel hem op dat hij de enige bezoeker van het museum was. Van dat hele protocol vooraf snapte hij niets.

Zo zijn wij al die bureaucratische coronaprotocollen ook zat. Gelukkig komen we genoeg mensen tegen die wat minder spastisch doen.



Quarantaine / Pasen 2020

Buiten categorie Posted on 14 Apr, 2020 00:16

Het laatste weekend dat je nog ‘en groupe’ iets kon meebeleven was 7 en 8 maart. Daarna werd de intelligente lockdown afgekondigd. Scholen gingen dicht, horeca enzo was al dicht, en er kwam iets dat een anderhalve meter samenleving is gaan heten. Houd afstand! En die anderhalve meter moest ook binnenshuis aangehouden worden, zolang er mensen op bezoek waren die niet tot het thuisgezin behoorden. Alles om de besmetting met het corona-virus zo veel mogelijk te beperken. Je werd niet opgesloten, maar begeef je toch maar niet teveel op straat, zo luidde het advies.

Dat laatste weekend hadden wij ons toevallig opgegeven om kennis ter maken met het reilen en zeilen van boerderij De Walhoeve in Goirle. Een kijkje in de stallen waar koeien staan, deels van boeren in de buurt, deels eigen koeien. Koeien voor de slacht. De koeien van omliggende boeren staan daar om die boeren aan hun koeienquote te laten voldoen ivm de mestregels enzo.
Verzamelen bij de boerderijwinkel, en met een huifkar voortgetrokken door een tractor gebracht naar de stallen. Het was een mooie ervaring. Aan de zijkant van de huifkar: #trots op de boer.

Ja, toen kwamen de quarantaine maatregelen. Wij hebben ons redelijk strikt aan die adviezen gehouden. Bleven eigenlijk alleen maar thuis. Af en toe boodschappen, bepaalde schoonmaakprojecten, netflix en videoland wat nader onderzoeken, en eens per week maakte partner voor haar schoonzus twee maaltijden klaar. Iemand die een paar jaar geleden weduwe geworden is, en sukkelt met de ziekte van Parkinson. Het ontlast haar kinderen ook.

En toen naderde Pasen. Geen bezoek. Maar partner fabriekte wel via aanwijzingen met beeldbellen een Paassnoeptaart in elkaar.

Met eieren hebben we ook gefroebeld.

In Frankrijk kennen ze ook een lockdown. Een strengere. Daar moet je een formulier hebben als bewijs dat je de straat op mag: boodschappen doen, vitaal beroep, hond uitlaten.
Zoon R, die in Lorient, Bretagne, woont, heeft daar ook mee te maken. Onze eieren brachten hem op het idee om ook creatief met eieren te zijn….



Specialisme

Buiten categorie Posted on 02 Mar, 2020 13:25

Al enige tijd heb ik last van dikke voeten. Veroorzaakt door vocht. Dikke onderbenen, ook door vocht, had ik al. Om dat enigszins onder controle te houden, draag ik steunkousen. De benen worden er niet dikker mee. Dat kan natuurlijk de oorzaak zijn van het feit, dat de voeten nu dikker worden. Waar het vocht vandaan komt, dat is na verschillende onderzoeken niet duidelijk geworden.

Onlangs is uit bloedonderzoeken gebleken dat mijn suiker tegen de grens aanzit van wat ‘nog mag’ zit. En omdat ik de laatste tijd wondjes op de voeten krijg, dan wel eeltvorming, moet er iets aan de schoenen gebeuren. De schoenen die ik nu draag, lopen het prettigst, maar dat zijn veiligheidsschoenen, en die zien er niet altijd even gepast uit. Andere schoenen zijn te nauw.

De huisarts heeft me doorgestuurd naar een orthopedische schoenenzaak, alwaar ik vandaag een screening gekregen heb, over hoe het met mijn voeten gesteld is. In een groot gedeelte van de voeten zit geen gevoel, zodat eventuele wondjes ook niet opgemerkt worden. Doordat diabetes op de loer ligt, is dat niet best. Aangepaste schoenen zijn aangewezen.
Ik kan een afspraak maken bij de schoenmaker, maar er moet wel een juiste verwijzing komen voor de verzekering. Op mijn vraag welke schoenen het beste zijn, volledig aangepast of semi-aangepast, of de schoenenman dat niet beste kan beoordelen, kreeg ik als antwoord dat de huisarts voor de verwijzing moet zorgen.

Reactie van de huisarts: alsof wij de specialisten zijn op dit gebied.
Maar…..er ligt nu een verwijzing in de agenda. De huisarts gaat voor volledig aangepast. 19 maart 2020 is de afspraak met de schoenmaker van het orthopedisch centrum.



Doopbewijs

Buiten categorie Posted on 24 Jan, 2020 11:22

De zus van de vriend van zoon R kreeg een kindje. Zoon R woont samen met zijn vriend in Lorient, Bretagne. Vlakbij Lorient, in Guidel, wonen de zus met haar vriend en hun inmiddels pasgeboren baby.

Zoon R kreeg de vraag of hij peetoom wilde zijn van de kleine worm. Dat wilde hij wel, maar dan moest hij wel een doopbewijs kunnen overhandigen. Nu ben ik niet gedoopt, dus ik weet niks van die wereld, maar zodra je gedoopt bent wordt er van alles van jou bijgehouden in de boeken van de kerk. Omdat hij in Frankrijk woont, en wij dichtbij het vuur zitten, hebben wij naar het bewijs gevraagd bij de parochie waar hij destijds gedoopt is. Daar kon voor gezorgd worden. Het ligt dan en dan klaar.

Wij het doopbewijs ophalen. Wat zien we tot onze verbazing: hij zou in 2004 in het huwelijk zijn getreden in een kapel in Oirschot. Het leek ons sterk, maar je weet nooit. Bij navraag bleek dat inderdaad niet te kloppen. Dus dat zinnetje moest uit het doopbewijs geschrapt worden, maar dat ging zomaar niet. Het stond duidelijk in de boeken, dus dan is het waar. Uiteindelijk kregen we wel een bewijs mee waar dat zinnetje uit gehaald is, maar het bleef in het boek staan. De dienstdoende secretaresse van de Vredeskerk zou wel (laten) uitzoeken hoe en wat.
Wij hebben zelf het idee dat het zinnetje over het huwelijk bij een naamgenoot moet staan. Maar wie?

Dat zo’n doopbewijs in sommige gevallen zo belangrijk kan zijn…kennelijk kan zoon R geen peetoom zijn, als hij geen doopbewijs kan overhandigen. In bepaalde landen, Mexico bijvoorbeeld, mag je niet eens trouwen als je geen doopbewijs hebt.
Ik neem overigens aan dat je wel gewoon voor de wet kunt trouwen.

In ieder geval heeft zoon R ‘bij de gratie Gods’ zijn doopbewijs zonder de opmerking dat hij in 2004 getrouwd zou zijn. (Een datum van scheiden werd niet vermeld.)



Toeslagencircus

Maatschappelijk Posted on 13 Dec, 2019 11:03

Leuker kunnen we het niet maken.
Ook wij hebben struggles met de belastingdienst met betrekking tot de toeslagen. Nu hebben wij weliswaar geen kinderopvangtoeslag, maar wel een zorgtoeslag.
Over het jaar 2018 hadden wij teveel toeslag gekregen, aldus de belastingdienst. Of wij het teveel ontvangen bedrag maar terug wilden betalen. Dat hebben we gedaan, maar wel begeleid met de vraag waarom. De overgang van mij naar de AOW en Pensioenstatus bleek de oorzaak. Het zij zo.
Voor het gemak heeft de belastingdienst het jaar 2019 ook maar even onder de loep genomen. Die kwam met de vervelende mededeling dat wij inmiddels al meer toeslag hadden gekregen dan waar we recht op zouden hebben. Of we maar even 830 euro terug willen storten. Ik heb gekeken waar dat op gebaseerd was, en het blijkt dat de belastingdienst ons verzamelinkomen voor dit jaar opeens bijna 9000 euro hoger inschat. Daar heb ik bezwaar tegen aangetekend. Na bijna 3 weken krijg ik de bevestiging dat het bezwaarschrift is ontvangen. Dat we niks hoeven terug te betalen voordat er een beslissing genomen is. Voor het gemak is er wel een betalingsregeling voorgesteld. En in de kleine lettertjes staat, dat als je gebruik maakt van het feit dat je nog niks hoeft te betalen, maar je krijgt ongelijk, dat er rente wordt berekend.

Ik had willen wachten met dit schrijven tot er een beslissing genomen was, maar ik kreeg van de week een brief waarin staat, dat de belastingdienst gebruik maakt van haar recht om nog eens 6 weken te wachten met haar beslissing. Maar vòòr 27 januari 2020 komt er een antwoord.
Inmiddels krijgen we de maanden oktober, november en december al geen zorgtoeslag meer, en ben ik toch maar vast per maand iets terug gaan betalen, in de hoop dat straks het één en ander weer teruggestort wordt.

Het is een zootje bij de belastingdienst. Het is goed dat ze nu eindelijk eens onder een vergrootglas ligt.



Schildje

Nostalgie Posted on 14 Oct, 2019 14:54

We waren gistermiddag bij een smederij annex blikslagerij in St. Michielsgestel. Smederij Thijs van den Helm. Het trof dat hij net bezig was om iets te bewerken.
‘Wat ben je aan het maken?’ ‘Een schildje.’
We vroegen niet verder. Onze fantasie ging naar het tijdperk van de ridders.

Maar een schildje was toch heel iets anders: een soort beslag dat je ziet op oude poorten of flinke deuren. Bij boerenschuren. Deze was niet zo groot…



Bloemencorso Zundert

Kunstuitingen Posted on 06 Sep, 2019 12:04

Als wij een paar dagen weg zijn, kunnen wij altijd ons hondje bij de buurman onderbrengen. Nu was hij een tijdje geleden jarig, en zijn wens als verjaardagscadeau was om de bloemencorso van Zundert mee te maken. Hij had dat al vaker meegemaakt, maar sinds hij geen auto meer heeft, jaren geleden, is het er niet meer van gekomen. Hij zou graag weer eens wat gaan filmen. Aangezien wij die corso nog niet eerder gezien hebben (in real life), vonden wij dat een leuk cadeau.
Het is een goed geoliede machine, de organisatie van de corso. Er komt veel volk op af. Om dat in goede banen te leiden, mag dat natuurlijk ook wel. Veel parkeerterreinen rondom het dorp, allemaal op nog geen 10 minuten lopen van the place to be.
Voordat de stoet begint, verzamelen de wagens zich op een groot terrein, van waaruit de optocht door het dorp meandert. Wij stonden vlakbij de uitvalsbasis.

Tussen de wagens door zorgden muziekcorpsen voor afwisseling, en gezellige deuntjes. Als de stoet de ronde gedaan heeft, komt-ie even later voor de tweede keer langs de hoofdtribune, waar ook de vakjury zit. Die beoordeelt de wagens op techniek en originaliteit. Middels formulieren die in het publiek uitgedeeld zijn, en na afloop opgehaald zijn, is er ook een publieksprijs te winnen. Die wijkt soms af van het oordeel van de vakjury. Dit jaar niet veel: de nummer 1 van de jury, was nummer 2 bij het publiek, en de nummer 1 bij het publiek, was nummer 2 bij de jury.

Die grote wagens mogen niet motorisch voortbewogen worden. Met bloed, zweet en tranen worden ze voortgeduwd door menskracht.

We hebben een ontzettend leuke dag gehad. Een ervaring rijker.



Lorient enzo

Eropuit Posted on 12 Aug, 2019 14:59

De oma van de vriend van zoon R werd 3 augustus 2019 80 jaar. Dat moest gevierd worden, en ze stond erop dat wij bij het festijn ook aanwezig waren. We konden bij haar slapen. In Lorient. Na ampele overwegingen zijn we op het voorstel ingegaan.

Zoon R was met vriend D uitgefietst in Nederland. Zij gingen via een plaatsje bij Parijs ook naar Lorient. Wij volgden hen. Voor een slaapplek werd gezorgd. Nou, dat werd een kamer in een hotel in Goussainville. Dat was het ‘m niet: lawaaiig, losse te kleine WC-bril, het doortrekmechanisme was kapot, vieze dekens. Maar goed, we hebben geslapen. Het ging tenslotte om een weerzien met een andere tak van de vriend van zoon R. Er werd voor een lekkere barbecue gezorgd.

De volgende dag gingen we ieder apart door naar Lorient. Onderweg kwamen we een zogenaamde Aire de Frites tegen.

Op de WC-deur van een benzinestation was een A4-poster opgeplakt, wat te doen in geval van een terroristische aanval. Onder een bank kruipen bijvoorbeeld :-))

En toen was oma jarig. 3 augustus. Ze vierde dat middels een uitgebreide lunch in een visrestaurant. Het leek wel een diner.

En als je denkt dat daarmee het eten voor die dag wel voorbij was, nee, begin van de avond was er nog een barbecue.

Omdat we toch in Bretagne waren, hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat bezienswaardigheden in de omgeving mee te nemen.

We gingen naar Carnac, de plaats die bekend staat als DE plek voor de menhirs. Niets is echter minder waar. Oké, je kunt een denkbeeldige menhirlijn trekken, en die begint dan in Carnac. Je ziet de stenen echter slechts vanachter een hek.

Bij Erdeven kun je erlangs lopen, je kunt ze aanraken, je kunt een bepaalde route wandelen. Kortom: veel leuker.

Carnac, de stenen zie je in de verte.

Wat een verschil met Erdeven….

Zo zijn we ook naar de ‘ville close’ van Concarneau geweest. Een ommuurde stad in een stad. Ontzettend toeristisch, maar toch wel aardig.

En we zijn naar een dorpje geweest, Poul-Fetan, waarbij je het leven uit de 19de eeuw kunt herbeleven. De was op de ouderwetse manier gewassen, brood en soort pizza’s als oude ambachten, evenzo het maken van klompen. Paarden die de grond ouderwets ploegen. Geweldig om daar een beetje te dolen, en rond te kijken.

We hebben een geweldige week gehad. We zijn ontzettend verwend.



Next »