Blog Image

Het ei zei

De moeite waard

Muziek: Mathieu Mathieu
Film: Cyril Mennegun - Louise Wimmer
Film: Léa Pool - Maman est chez le coiffeur
Film: Julia Murat - Historias

Knokke

Eropuit Posted on 07 Sep, 2020 20:26

We waren een weekje in Knokke. Met een aantal bridgeminnende mensen, in een ruim huis dichtbij de Zeedijk en het strand.

Er werd niet veel gebridged, maar wel veel gerikt en gejokerd. En natuurlijk eropuit getrokken. De eerste dag was het al raak: er stond een flinke wind, en dan moet je zeker op het strand zijn. Een lustoord voor windsurfers en kitesurfers.

Voor wie gezwommen heeft staat er midden op het strand een douche om het zeewater van je af te spoelen. Aardige service.

Er waren delen van het strand waar je niet in het water mocht, maar in dit gedeelte wel. Er mocht dan weer niet gesurft worden.

We zijn in Aardenburg geweest, een plaatsje in Nederland vlakbij Sluis. Het is een oude garnizoensplaats. Resten van de Romeinse cultuur zijn vooral net buiten het stadje te vinden. Doordat het begon te regenen hebben we ons daar niet meer druk over gemaakt. Wel hebben we de kikkerfontein gezien.

De vier kikkers hebben ook nog namen: Gerrit, Camiel, Kobus en Jannis.
En zoals het een oud stadje betaamt, heeft het ook een oude poort:

Damme is ook een leuk plaatsje. Dat wil zeggen, het is leuk om het een keer gezien te hebben. Het ligt vlakbij Brugge. Tijl Uilenspiegel zou er geboren zijn. Er is dan ook een Tijl Uilenspiegelmuseum.





De hoofdstraat van het dorp is toeristisch, maar daarbuiten is daar weinig van te merken. Het is eigenlijk een kneuter dorpje.



In de omgeving van het huis waar we bivakkeerden zag je ook aardige dingen:




We hadden een gezellige week.



Peters tuin

Buiten categorie Posted on 04 Aug, 2020 10:16

We zitten regelmatig met een aantal mensen op het balkon van onze bovenbuurman. Zijn balkon staat en hangt vol planten, maar we kunnen er nog net bij. Eén van de personen die ook wel eens van de partij is, is Peter. ‘Je moet eens bij mij komen kijken’, zo zei hij eens. ‘Mijn tuin, daar is dit balkon niks bij’.

Afgelopen zondag kwam het ervan. De rit naar Haghorst was al mooi, vooral na Diessen. Maar die tuin….
Er staan vooral begonia’s en geraniums in potten, opgestapeld in zuilen, aan elke kant van de zuil 8 potten, zodat elke zuil 32 potten herbergt. Begonia’s en geraniums in verschillende kleuren. Hij kweekt ze zelf, experimenteert met kleuren, en soms komt er iets heel bijzonders. Hij geeft alle potten apart water met een gieter. Hij doet expres niet sproeien met een tuinslang bijvoorbeeld, omdat je dan minder ziet of een plant schimmel heeft , of meeldauw. Hij heeft er bijna een dagtaak aan.
Natuurlijk heeft de tuin meer te bieden. Een vijver vol met lelies, een bamboehaag, wilde bloemen als een soort oase in het grasveld, enzovoort, enzovoort
.







Er is van alles te zien. We mogen zeker nog een keer terug komen, en dan zullen we vast weer andere dingen zien. Je raakt niet uitgekeken.



Sven Ratzke en Janne Schra

Muziek Posted on 26 Jul, 2020 16:42

Omdat dit jaar Boulevard aan de Parade in Den Bosch niet door gaat / ging, heeft de organisatie van Boulevard gedacht een aantal uitvoeringen te laten plaatsvinden op het terrein van de Citadel, als openluchttheater.
Leuk initiatief, maar coronaproof natuurlijk….

Eén van de uitvoerende artiesten was Sven Ratzke. Hij heeft het idee ‘Near en dear’ bedacht: hij treedt van half juli tot en met eind augustus elke vrijdagavond op, samen met steeds een andere gast. Onder het motto: ook al moeten we opletten ivm corona, we kunnen toch ‘dichtbij’ elkaar zijn. Zo’n optreden in een tent geeft toch iets intiems.
Sven Ratzke hebben we al vaker zien optreden, maar dit keer was toch losser, origineler. Genieten.
Janne Schra kende ik wel van naam, maar haar muziek kende ik niet. Dat bleek vooral Nederlandstalig te zijn, niet onaardig.
Op de piano Christian Pabst. Niet alleen een goed begeleider, maar sowieso een goed pianist. Hij is de vaste pianist van Sven Ratzke.




Om de avond door te komen, kon je van te voren bij een kiosk een pakketje kopen met bier, fris of wijn met wat snacks. En de prijs viel alleszins mee.

We hadden een gezellige avond.



Nieuwvliet 2020

Eropuit Posted on 19 Jul, 2020 13:07

Ook dit jaar werden we gevraagd om een paar dagen samen met een paar mensen te bivakkeren in het vakantiehuisje in Nieuwvliet-Bad. Het was ons vorig jaar prima bevallen, dus ja, daar reageerden we positief op.

We hadden goed weer, maar aan het strand zijn we niet toe gekomen. We hebben wel veel gekaart – bridge, jokeren, boeren bridge – we hebben Crocket gespeeld, jeu des boules met ballen gevuld met water, en geluierd.

Zelf heb ik nog een rondje gefietst. Leuke dingen kom je tegen. Ergens ver van alles en iedereen kom je opeens een fitness-opstelling tegen. Voor wie, vraag je je dan af. Later kwam ik nog zo’n soort opstelling tegen, iets dichter bij de bewoonde wereld.
Een bankje natuurlijk om uit te rusten na gedane arbeid.
Living statues zijn natuurlijk altijd leuk. Ik moet zeggen, ik dacht eerst ook dat het een etalagepop was, die op een stoel zat, totdat ik haar ogen zag bewegen.

De molen van Nieuwvliet, een stenen grondzeiler, wordt binnenkort gerestaureerd. De wieken van de molen zijn daarom alvast gestript.

Ach, en een boomstronk is altijd fotogeniek….

Ons verblijf werd uitgeluid met een etentje in Taveerne Hart van Sluis. Door de corona-maatregelen dacht de bistro een veilige manier van bestellen en bezorgen te hebben verzonnen, maar in de praktijk werkte het systeem niet perfect. De bediening geschiedde op de normale manier. We hebben lekker gegeten.

Kortom: het waren weer een paar zeer gezellige dagen…..



Corona gekkigheid

Maatschappelijk Posted on 25 Jun, 2020 10:54

Een vriend van ons trekt op de één of andere manier merkwaardige situaties aan. En daar kan hij smakelijk over vertellen.

Hij fietst veel. Op één van zijn tochtjes stapte hij af bij een snackbar in een dorpje onderweg. Hij wilde zijn bestelling doen, een frietje, maar de man achter de toonbank haalde een formulier te voorschijn, en begon vragen te stellen: voelt u zich ziek, hoe oud bent u, waar woont u, enzovoorts, enzovoorts? ‘Maar ik wil alleen maar een frietje!’ ‘Ja meneer, ik begrijp het, maar dit zijn de richtlijnen van de overheid. Denkt u dat ik het leuk vind? U bent nummer 61 al. Ik heb het drukker met deze bureaucratie, dan met het klaarmaken van een frietje, gelooft u mij maar. Wilt u eigenlijk nog wel een frietje? Want er waren mensen die al geen zin meer hadden in een snack, na deze vragenlijst, en zijn gewoon weer weggegaan.’
‘Ja, doe dat frietje, en geef ook maar een flesje fris, want ik heb dorst gekregen…’

Toen er weer meer met het OV gereisd mocht worden, treinde hij van Tilburg naar Breda. Met mondkapje. Dat toch niet lekker zat, want zijn bril besloeg steeds, en als hij zijn neus moest snuiten moest dat kapje ook weer af. (Op de terugreis was dat kapje zelfs gescheurd. Boze blikken links en rechts.)
In Breda ging hij op familiebezoek. Op de route daarnaartoe passeerde hij een museum. Da’s ook wel interessant. Laten we even naar binnen lopen. ‘Meneer, hebt u gereserveerd?’ ‘Nou nee, ik loop hier toevallig langs. En ik heb mijn mobiel niet bij me om online alsnog te reserveren.’ ‘Nou, dan weet ik niet of ik u wel binnen mag laten. Ik zal het met de manager bespreken.’
Even later: Oké, u mag naar binnen, we boeken u wel op ‘Intern’. Hij moest de pijlen volgen. Het viel hem op dat hij de enige bezoeker van het museum was. Van dat hele protocol vooraf snapte hij niets.

Zo zijn wij al die bureaucratische coronaprotocollen ook zat. Gelukkig komen we genoeg mensen tegen die wat minder spastisch doen.



Quarantaine / Pasen 2020

Buiten categorie Posted on 14 Apr, 2020 00:16

Het laatste weekend dat je nog ‘en groupe’ iets kon meebeleven was 7 en 8 maart. Daarna werd de intelligente lockdown afgekondigd. Scholen gingen dicht, horeca enzo was al dicht, en er kwam iets dat een anderhalve meter samenleving is gaan heten. Houd afstand! En die anderhalve meter moest ook binnenshuis aangehouden worden, zolang er mensen op bezoek waren die niet tot het thuisgezin behoorden. Alles om de besmetting met het corona-virus zo veel mogelijk te beperken. Je werd niet opgesloten, maar begeef je toch maar niet teveel op straat, zo luidde het advies.

Dat laatste weekend hadden wij ons toevallig opgegeven om kennis ter maken met het reilen en zeilen van boerderij De Walhoeve in Goirle. Een kijkje in de stallen waar koeien staan, deels van boeren in de buurt, deels eigen koeien. Koeien voor de slacht. De koeien van omliggende boeren staan daar om die boeren aan hun koeienquote te laten voldoen ivm de mestregels enzo.
Verzamelen bij de boerderijwinkel, en met een huifkar voortgetrokken door een tractor gebracht naar de stallen. Het was een mooie ervaring. Aan de zijkant van de huifkar: #trots op de boer.

Ja, toen kwamen de quarantaine maatregelen. Wij hebben ons redelijk strikt aan die adviezen gehouden. Bleven eigenlijk alleen maar thuis. Af en toe boodschappen, bepaalde schoonmaakprojecten, netflix en videoland wat nader onderzoeken, en eens per week maakte partner voor haar schoonzus twee maaltijden klaar. Iemand die een paar jaar geleden weduwe geworden is, en sukkelt met de ziekte van Parkinson. Het ontlast haar kinderen ook.

En toen naderde Pasen. Geen bezoek. Maar partner fabriekte wel via aanwijzingen met beeldbellen een Paassnoeptaart in elkaar.

Met eieren hebben we ook gefroebeld.

In Frankrijk kennen ze ook een lockdown. Een strengere. Daar moet je een formulier hebben als bewijs dat je de straat op mag: boodschappen doen, vitaal beroep, hond uitlaten.
Zoon R, die in Lorient, Bretagne, woont, heeft daar ook mee te maken. Onze eieren brachten hem op het idee om ook creatief met eieren te zijn….



Specialisme

Buiten categorie Posted on 02 Mar, 2020 13:25

Al enige tijd heb ik last van dikke voeten. Veroorzaakt door vocht. Dikke onderbenen, ook door vocht, had ik al. Om dat enigszins onder controle te houden, draag ik steunkousen. De benen worden er niet dikker mee. Dat kan natuurlijk de oorzaak zijn van het feit, dat de voeten nu dikker worden. Waar het vocht vandaan komt, dat is na verschillende onderzoeken niet duidelijk geworden.

Onlangs is uit bloedonderzoeken gebleken dat mijn suiker tegen de grens aanzit van wat ‘nog mag’ zit. En omdat ik de laatste tijd wondjes op de voeten krijg, dan wel eeltvorming, moet er iets aan de schoenen gebeuren. De schoenen die ik nu draag, lopen het prettigst, maar dat zijn veiligheidsschoenen, en die zien er niet altijd even gepast uit. Andere schoenen zijn te nauw.

De huisarts heeft me doorgestuurd naar een orthopedische schoenenzaak, alwaar ik vandaag een screening gekregen heb, over hoe het met mijn voeten gesteld is. In een groot gedeelte van de voeten zit geen gevoel, zodat eventuele wondjes ook niet opgemerkt worden. Doordat diabetes op de loer ligt, is dat niet best. Aangepaste schoenen zijn aangewezen.
Ik kan een afspraak maken bij de schoenmaker, maar er moet wel een juiste verwijzing komen voor de verzekering. Op mijn vraag welke schoenen het beste zijn, volledig aangepast of semi-aangepast, of de schoenenman dat niet beste kan beoordelen, kreeg ik als antwoord dat de huisarts voor de verwijzing moet zorgen.

Reactie van de huisarts: alsof wij de specialisten zijn op dit gebied.
Maar…..er ligt nu een verwijzing in de agenda. De huisarts gaat voor volledig aangepast. 19 maart 2020 is de afspraak met de schoenmaker van het orthopedisch centrum.



Doopbewijs

Buiten categorie Posted on 24 Jan, 2020 11:22

De zus van de vriend van zoon R kreeg een kindje. Zoon R woont samen met zijn vriend in Lorient, Bretagne. Vlakbij Lorient, in Guidel, wonen de zus met haar vriend en hun inmiddels pasgeboren baby.

Zoon R kreeg de vraag of hij peetoom wilde zijn van de kleine worm. Dat wilde hij wel, maar dan moest hij wel een doopbewijs kunnen overhandigen. Nu ben ik niet gedoopt, dus ik weet niks van die wereld, maar zodra je gedoopt bent wordt er van alles van jou bijgehouden in de boeken van de kerk. Omdat hij in Frankrijk woont, en wij dichtbij het vuur zitten, hebben wij naar het bewijs gevraagd bij de parochie waar hij destijds gedoopt is. Daar kon voor gezorgd worden. Het ligt dan en dan klaar.

Wij het doopbewijs ophalen. Wat zien we tot onze verbazing: hij zou in 2004 in het huwelijk zijn getreden in een kapel in Oirschot. Het leek ons sterk, maar je weet nooit. Bij navraag bleek dat inderdaad niet te kloppen. Dus dat zinnetje moest uit het doopbewijs geschrapt worden, maar dat ging zomaar niet. Het stond duidelijk in de boeken, dus dan is het waar. Uiteindelijk kregen we wel een bewijs mee waar dat zinnetje uit gehaald is, maar het bleef in het boek staan. De dienstdoende secretaresse van de Vredeskerk zou wel (laten) uitzoeken hoe en wat.
Wij hebben zelf het idee dat het zinnetje over het huwelijk bij een naamgenoot moet staan. Maar wie?

Dat zo’n doopbewijs in sommige gevallen zo belangrijk kan zijn…kennelijk kan zoon R geen peetoom zijn, als hij geen doopbewijs kan overhandigen. In bepaalde landen, Mexico bijvoorbeeld, mag je niet eens trouwen als je geen doopbewijs hebt.
Ik neem overigens aan dat je wel gewoon voor de wet kunt trouwen.

In ieder geval heeft zoon R ‘bij de gratie Gods’ zijn doopbewijs zonder de opmerking dat hij in 2004 getrouwd zou zijn. (Een datum van scheiden werd niet vermeld.)



Next »